Esquecera a esquela
Publicado por eSedidió o Setembro 8, 2011
É que anda un estes días que non sei eu…….
-
Dedicado a todos vós, e moi especialmente ao trío do almorzo de garfo, a saber: o cociñeiro máis tatuado de toda a galaxia molecular, o rei do zume de arandos e á estrela emerxente das nosas ondas, que provisionalmente exerce na radio do hospitaliño, pero que todo se andará.
E péchase o concurso do post anterior, co máis absoluto dos fracasos como resultado, como non podía ser doutro xeito. E iso que a resposta era doada de pelotas: Servidor dicía “Árdell’o eixo”, o que demostra que andan vostedes fatal de ouvido e de participación en troulas enxeberes.
E agora si. A rañala.
Gastromimix dixo
Eche o que hai forever ¡Felicidades!
eSedidió dixo
Mi más sentido pésame, le acompaño en el sentimiento… pues no, tenían que ser felicidades
Un saludo
starbase dixo
El gallego mítico cavalga hacia el atardecer bloguero ¡¡Long live to the rider, coño!!
eSedidió dixo
A cousa é que non teño cabalo nin bici, conque vostede verá se cabalgo a lombos dunha vasoira.
Gastromimix dixo
Pues no, no pienso acompañarle (by the moment) ¡coño!
Pantxeta dixo
Brindaré con Louis Zifer a su salud. Con mi nuevo dalsi pitiuso.
No olvide vitaminarse y supermineralizarse!!!
Pantxeta dixo
Carallo, se me olvido decirte que lo del purito es buenérrimo! Como los grandes Sabina y Eugenio; ya solo te falta el cubatita
Abrassuss.
eSedidió dixo
A ver, que nos centremosssss…..No es ningún purito, sino un pitillo de color marrón de la marca de tabaco más barata que existe en el mercado, que se llama coburn y vale 2 euracos el paquete. Aparte de que se apaga como 5 ó 6 veces, deben estar hechos con las colillas que va recogiendo algún singapureño. Al principio eran de papel tipo estraza, como imitando un purito, pero lo prohibieron y ahora, previa subida de 20 céntimos, tiene por fuera una hoja de tabaco. Claro que debajo de la hoja sigue el papel de estraza.
Hay que ver lo dura que es la vida del vicioso pobre.
Pantxeta dixo
Mejor me lo pones, más canalla todavía!
Nomedalagana dixo
Pues hoy 11 de septiembre como que no le doy el pésame, así que ZORIIIIIIIIIIIIIOOOOOOONAKKKKKKKKKKKKK!!!!
El canalla, cumple tacos!
Hala, a joderseeee!
Parabenssssssssssssssssssss!!!
Muackkkk
Mais que iso!
Nomedalagana dixo
Ostras… Juro que en este momento es 11 de septiembre y no 10 como aparece en el anterior comentario.
Bueno, que más parabens!
eSedidió dixo
El brutal atentado a mi intimidad, revelando datos personales y eso, queda compensado por la emoción que me embarga al contemplar de nuevo a ese ser extraordinario, guía y espejo de mi trayectoria vital: Pinkiwinki.
Agradezco tambien al poble catalá que decidiese celebrar su efemérides patria en la onomástica de servidor, aprovechando noseque oscuro episodio de su historia.
Y lo de las torres no era una gigantesta tarta de cumpleaños, lo juro.
Maite zaitut, ere bai.
F. Míguez dixo
Cando publicou a súa anterior entrada, estaba eu con unha conexión extremadamente precaria como para comentar os meus laios, polo que dicidín agardar esta data tan sinalada do seu aniversario para comentarlle. ¿O qué? Non sei se será a última vez que comente eu non blog seu, pero vou manter o estilo ate o final:
1.- Non por anunciadas, son menos malas as malas novas. Preferiría que «etxeoquehai» mantivese a súa andaina aínda que fose a trancas e barrancas, pero…
2.- eu fixen o mesmo, así que o entendo perfectamente. Aínda que me amole.
3.- Sen dúbida, o seu gusto á hora de seleccionar os contidos para este blog musical foi exquisito todo o tempo, e moi amenas e didácticas as lecturas que nos ofreceu para mentres agardamos que se cargara o buffer. Parabéns.
4.- Feliz Aniversario.
5.- Eu sonlle máis de xogar co factor sorpresa, pero desta volta sí vou traizoar o meu estilo nese aspecto. Se lle parece ben, pense nun sitio económico da contorna coruñesa onde xantarmos este venres para falar de negocios, política e o que se preste. Se é posible; se non, vaia buscando un oco na axenda. Agardo novas súas.
6.- Apertas.
eSedidió dixo
Señor Miguez, é vostede un paradigma da innovación tecolóxica do país. Anda vostede nun refrito de sete estralos, en plan o Sillicon valley do automóbil, e ten unha conexión de merda. Déixese de gastar tanto en baterías e merque un chisme deses de conectar o pecé a toda hostia.
No da cita xa lle contesto polo mail, que a cousa ten o seu aquel.
Máis apertas.
Xaquín dixo
Coma din os de x aló…”in the way” (ou algho así!).
eSedidió dixo
—-to the edge, i’m afraid.
Apertas, Xaquín, foi unha honra
alvarez dixo
Eu cantaríalle o ¨ai Pepiño adios¨a canción aquela que era o culmen do colocon familiar dos difuntiños dos meus tios os domingos logo de rematar co cocido, o viño tinto ácido das nosas viñas familiares, co roscon feito pola miña aboa (aquela pedra intragable con sabor a anis pero que acompañaba ben o aguardente de herbas de Bembrive e o cafe de pota) antes de irnos todos a grada de Gol a cajarnos na conacha do linier de turno.
Cantariallo pero como vostede coma eu é un gichiño direille o de A chorar a Cangas e abur meu, xa tomaremos uns jrolos en sanroquiño.
Coideseme, téñame coidado de non estera ar entre correntes e sAsi que vostede é o gichiño ese que canta
eSedidió dixo
´Coño, Álvarez, dábao por deaparecido en combate……
alvarez dixo
Desparecido do combate si que xa estou moi maior e cada dia mais aburrido de tanto repunante. E como vostede dixo fai meses neste seu blog que mandaba a jamela as rochas, pois fixenlle caso e deixei de visitalo o meu pesar.
Pero o miralo tan rufo e juapiño, pois mandeille un saudo dende o profundo sul desta nación inexistente.
O dito, coideseme e coidado con estar entre correntes.
eSedidió dixo
Deste antroido non pasa a laconada, Alvarez, xuro pola memoria de Bautista Alvarez. Unha aperta